zondag 19 april 2015

Goesting: Het is niet al goud wat blinkt

LET OP: dit restaurant bestaat niet meer!

Foto: Bart Billen


GOESTING nr. 2 (woensdag 15/4/2015)

Een restaurant in Halle voor na een ziekenbezoek? Laten we eens op het net kijken. Zo kom ik bij een restaurant op de Grote markt in de schaduw van het historisch stadhuis terecht met als naam, jawel, Goesting. Op de startpagina van de website staat een foto van een interieur met designmeubilair die een moderne indruk geeft. Ook blijkt chef Erwin in drie verschillende sterrenrestaurants gewerkt te hebben en dat wordt bij een telefonische steekproef bevestigd. Tot slot is de beperkte kaart, met zes voor-, hoofd-, en nagerechten, bemoedigend voor wat de versheid van de producten betreft. Ik maak een reservatie. En daarmee is het kwaad geschied want niets zal zijn zoals we hoopten dat het zou zijn. Als we op de mooi gerestaureerde Grote markt staan, begrijpen we niet waarom het terrasmeubilair voor de vensters staat opeengestapeld en zo het zicht belemmert. De deur blijkt te slepen en na er zwaar tegen gestoten te hebben, gaat ze open. Dan valt onmiddellijk een onmiskenbare puttekesgeur in onze neus. We hebben eigenlijk goesting om naar huis te gaan, maar zetten door want er dient gerecenseerd te worden. We zijn vandaag blijkbaar gedoemd want de gebakken eendenlever met rabarber en appel in structuren (sic, €16) die we als voorgerecht willen bestellen, blijk niet meer voorradig. We hebben geen zin in de overige voorgerechten dus bestellen we enkel een hoofdgerecht. Een simpele entrecote met bearnaise (€24) voor Madame en volkse pladijsfilets met risotto van grijze garnalen en spinazie voor mij (€23). Zo hopen we de risico's zo klein mogelijk te houden. Als de wijnkaart overhandigd wordt, blijkt dat het nog om de wijnkaart van het wildseizoen gaat. De enige specificatie bij de huiswijnen is de kleur. Doe mij maar een Jupiler 33cl (€2,20) en madame een Hoegaarden (€2). Wat er op tafel komt, tart elke verbeelding. De entrecote moest saignant zijn maar is aan één zijde bleu en aan de andere bien cuit. We vragen ons af hoe een chef die in sterrenzaken heeft gewerkt dit heeft kunnen laten gebeuren. Dat hij dat durft te laten serveren, tart elke verbeelding. Kan hij niet eens een biefstuk bakken? De ingekochte frieten zijn veel te hard en de zwarte tikjes erop zijn een indicatie van niet al te vers frietvet. De pladijsfilets zijn uitgebakken maar vallen uit elkaar als je ze met een vork aanraakt. De risotto van garnalen zijn gewoonweg garnalen. De spinazie is lekker. Het heeft geen zin om langer dan nodig te blijven. We worden er immers depressief van. Dus geen dessert of koffie maar direct de rekening graag. Die bedraagt €49,20. Ik ben niet in de stemming om naar boven af te ronden. Dit relatief kleine bedrag afstaan, doet mij vele malen meer pijn dan dat ik een veelvoud ervan voor een schitterende maaltijd in een sterrenzaak moet ophoesten. Het draait zoals steeds om de prijskwaliteitverhouding. 'En Bart, wat hebben we vandaag geleerd? 1) Dat het niet al goud is, wat blinkt en 2) dat je moet opletten met clever ineengestoken websites.'

Conclusie: Pas op met clever ineengestoken websites of je gaat ook wel eens met de gebakken peren zitten.

Eten: 5/10
Bediening: 5/10
Comfort: 5/10

Globale beoordeling: ** (matig)

Type: restaurant
Keuken: Frans
Specialiteit: -
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: nope

Goesting
Grote Markt 12
1500 Halle
02 360 25 12
restogoesting@gmail.com
www.restogoesting.be
 
De foto bij dit artikel is er één van het zaaltje op de eerste verdieping naast de toiletten en geeft het niveau van chaos aan. Pfff, ik wordt hier zo moedeloos van. Ik had hier toch veel eerder * moeten geven dan **. Ik ben misschien milder geweest omdat ik blij was dat geen van ons beiden ziek is geworden en dan heb ik het niet over een voedselvergiftiging maar over de griep. De patron was immers zo ziek als een hond. Die mens had in zijn bed moeten liggen, niet alleen voor zijn eigen welzijn, maar ook van dat van zijn klanten. Het besmettingsgevaar was reëel zo hoesten, puffen en snotteren dat die deed. De kok en de ober zouden hun plan wel hebben getrokken, veel slechter kon het toch niet worden.


Seeing is believing


Bier


Biefstuk met verbrande randen en frieten met zwarte tikjes


Uitgebakken desintegrerende vis


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen